Posts tonen met het label Media. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Media. Alle posts tonen

zondag 28 maart 2010

Reporters kunnen ook idioten zijn, meneer

Ik ga er niet veel woorden aan vuilmaken.

Het volgende artikel op de site van De Morgen heb ik niet uitgelezen, ik heb het opgegeven in de derde paragraaf, toen ze spraken over "het fictionele Zuidoost-Aziatische eiland Palau".

Fictioneel?

Misschien moet Christian van Thillo nog wat meer mensen ontslaan en goedkope sukkels aannemen. En Roland Meeus, ik verwacht van een 36-jarige wat meer geografische kennis.

edit: het spel speelt zich blijkbaar af in Panau ipv Palau. Panau is inderdaad fictioneel, Palau niet.

dinsdag 16 maart 2010

Vuile Koerden

"Koerden slopen pitazaak", zo stond het maandag 8 maart in De Standaard. En lang leve de moderniteit: op het internet is het artikel ook terug te vinden.

Vuile Koerden, denk ik dan. 't Was te denken, denk ik dan. Want hoe moet een mens anders denken, met zo'n krantenkop?

Vuile Koerden.

Recht op betogen hebben we allemaal, da's nu eenmaal democratie. Maar een pitazaak slopen? Vuile, smerige Koerden.

Er staan 3 foto's bij, in die krant.
De eerste foto toont hoe de Koerden de pitazaak werkelijk overrompelen, en hoe een jonge Turk de zaak probeert te bekoelen. Het ziet er een meegaande, vriendelijke jongen uit, beredeneerd en met idealen.
Op de tweede foto lijken zijn bemiddelingen weinig succes te hebben, de Koerden trekken en sleuren en kleden hem bijna uit.
De derde foto toont hoe de ondertussen half ontblote jongeman beschermd wordt door een tweede Turk. De Koerden protesteren heftig verder.

En pas later slopen ze de pitazaak. Dat móet wel later zijn. Op de foto's lijkt de bar immers in geen enkel opzicht verwoest.

Het zal wel een zeer Koerd-vriendelijke fotograaf geweest zijn dan, als die geen foto's heeft willen trekken van de Koerden tijdens hun 'rampage', zelfs niet achteraf. Een fotootje van de verwoeste pitazaak was wel overtuigend geweest. Maar we kunnen De Standaard toch vertrouwen? Het staat in de krantenkop, meer overtuiging heeft een mens toch niet nodig?

Gesloopt is gesloopt.

Vuile Koerden.

donderdag 26 november 2009

De Macht der Media

Over het belang van volgend artikel of de baat die wij kunnen hebben bij het lezen ervan ga ik mij niet uitspreken. Waar ik mij over erger is de macht van de media, die in dit artikel nogal duidelijk tot uiting komt.

Het is ronduit zielig, eigenlijk, en toch typeert het de tijd waarin we leven.

Maar eerst het artikel. Daarin staat het 'verhaal' van Ann Howe, een 78-jarige vrouw, die door een van haar kredietverleners op een verslag voor dood werd verklaard en daarom geen nieuwe lening kon aangaan.
Zelfs de vrouw in levende lijve ontmoeten maakte weinig verschil uit:
"We weten wel dat u niet overleden bent, maar volgens het verslag bent u dat wel. We kunnen dit voorstel tot lening dus niet goedkeuren."

Wat heeft mevrouw Howe dan maar gedaan? Ze is naar een televisiestation gestapt met haar verhaal, en nog geen etmaal later was alles al in orde.

Goed nieuws voor mevrouw, inderdaad. Maar is het niet beklagenswaardig hoeveel macht wij ondertussen bij de media hebben gelegd?
Blijkbaar is het niet zó ingewikkeld een rekening te openen voor een schijnbaar dode ondode, als het al na 24 uur in orde kan komen. Waarom wacht een bedrijf of bank dan tot het hele geval in de media komt alvorens te reageren?

En beschouw de bank noch de media maar niet als de schuldige. Wij hebben immers zelf gezorgd voor deze verschuiving van machten. Wij zijn pas geïnteresseerd in iets als we ervan horen, en we horen pas iets als het op TV komt, of in de kranten te lezen valt. En internet speelt daar ondertussen al perfect op in, we kunnen ALLES vinden, alle mogelijke verhalen over de hele wereld, van eenzame ganzen in Nederland via een doodverklaarde vrouw in Washington tot vertederende leeuwenjongen in Oeganda.

Vraag en aanbod: Als een winkelketen, of een bank, of gelijk welk bedrijf iets verkeerd doet, komt het schuldbesef pas nadat het vergrijp in de media is gepasseerd. Is er geen belangstelling van buitenaf, zal het bedrijf van binnenuit ook geen enkele interesse tonen.
Zonder belangstelling van buitenaf is er ook geen kans op gezichtsverlies en is er dus ook geen verlies van winst.
Zonder belangstelling van buitenaf is mevrouw Howe gewoon een dode klant.

Ik vertel hier natuurlijk niets nieuws. Maar het artikel kenschetste het probleem zo goed, dat ik het toch even wilde neerschrijven.