vrijdag 1 januari 2010

Nieuwjaarsbrief aan Tante Mietje

Uit angst voor de knokploeg van Blogger - naar 't schijnt moet elke blogger zijn duizenden lezers een gelukkig nieuwjaar wensen op één januari - zal ik maar mijn jaarlijkse nieuwjaarsbrief openbaren.
Dan kan mijn meetje hem ook lezen als ze op internet zit.

Die gaat blij zijn...

Liefste meter,

Nu sta ik hier zo goed gezind, te denken aan mijn wensen
Want ik ben toch uw petekind en hoop dus op veel centen

Maar centen krijg je niet zomaar, dus eerst nog mijn gedichtje
Met alles wat ‘k voor ’t nieuwe jaar u wensen wil met groot gebaar
- ’t is echt, wie zegt: ge meent het slecht – die spreekt onwaar
Het is oprecht, kijk maar naar mijn gezichtje

Ge ziet dan toch het waar gelaat van iemand die waarachtig praat
en niet van enig onverlaat die geld zou willen innen.
Daarom wens ik u in ‘tweeduusttien’ alles wat ge hebt gezien
In dure winkels bovendien en wat ge graag zou willen

Veel liefde voor uw vent en u, veel geluk voor u beiden
Uw zoon gaat goed studeren nu, en Luk (ge weet wel, diene vuilnisvent, die ’t woord remmen nie goe kent) zal eindelijk leren rijden

Ge hoort het, alles komt wel goed, in ’t volgende jaar zit wat ge doet hoe dan ook goed mee.
Nu juist mijn nieuwjaarsbriefke nog, ‘k moet afsluiten en ik wil toch niet eindigen in cliché,
Ge krijgt hier dus absoluut geen zoen, en zeker niet van uw kapoen, want dat doet iedereen.
Bij mij gaat het zo niet, neen, ge krijgt van mij een dikke kus, van ’t zoontje van uw zus.

Uw petekind,
Landerke